उज्यालो र आकर्षण

 

 

रातमा उज्यालोतिर किराहरुको आकर्षण देखेर,

उसले सराप्दै भन्यो-

‘कस्ता  साला किराहरु!’

 

 

उसलाई किराहरुसँग  किन रीस थियो कुन्नि?

ती शायेद चेतना शुन्य किराहरुसँग ,

एकोहोरो, एकनास हावामा वृत बनाउदै

उज्यालोलाई परिक्रमा गर्ने किराहरुसँग,

उसको भागको उज्यालो अलिकति छेकेकोले होला कि ?

ऊ पनि त उज्यालोको लोभी नै रहेछ।

 

 

एउटा भन्दा अर्को नजिक,

सामिप्यमा बत्तिको

ठोक्कीदैं  बल्ब को दिवारमा कहिले,

आगोको उज्यालो भए त-

त्यसैमा जल्दै कोहि कोहि,

एउटाको ठाउँ अर्कोले

खोसी हाल्ने तुरुन्तै- किराहरु सँग ?

आफु जस्तै लागेर  हो कि ?

ऊ पनि त इर्ष्याले जल्छ  कहिले कहिले,

रीसले झोकिन्छ, अहंकारले बज्रिन्छ

जमिनमा ठोकिन्छ कहिले कहिले।

 

 

बत्ति निभे पछि राति,

किराहरु खै कता जानछन् ?

पट्ट्यार लाग्दो क्यार क्यार त सुनिन्छ रातभर-

उसलाई त्यसमा पनि रिस उठ्छ,

अनि मुर्मुरैदै निदाउँछ,

बिहान आँखा मिच्दै उठ्दा,

हफिजुल कुचो लिएर आइपुग्छ,

बंगाली- जो ऊ  त्यति बुझ्दैन- मा

खै के गुन  गुनौउदै हफिजुलले बढार्छ,

कासिंगर- जसको ठुलो अंश,

किराहरु भुइँमा मरेका,

या हिजो रातिको स्खलनले शिथिल

मस्त सुतेका-

मलाई थाहा छैन,

हफिजुल्ले  बढार्छ – वास्ता नगरी।

बिहान हुने बित्तिकै,

 

 

मान्छेहरु उठ्छन् – सबेरै,

अनि खै कसको हो वरिपरी,

एकोहोरो, एकनास घुमीरहन्छन

क्यार क्यार गरिरहन्छन

पट्ट्यार लाग्दो, घिन लाग्दो- दिनभरी।

 

 

अंध्यारोमा बरु जुनकिरी उज्यालो बोकेर,

आफू कत्ति नजलिकन,

निस्किन्छ कुनै,

अविदितको यात्रामा।

 __चिरायु रेग्मी

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s